Od kiedy z inicjatywy Zenona Kublika i Zbigniewa Redosza, środowiska zrzeszonego  w Wodyńskim Kole Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, Marcina Polaka i Doroty Pankowskiej, dużej przychylności i zaangażowania gospodarza terenu cmentarza ks. proboszcza Krzysztofa Buczyńskiego oraz pomocy organizacyjnej członków Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Wodyńskiej w tym Mariana Pliszki i Tadeusza Soczewki postawiono Polowy Ołtarz w pobliżu, którego wymurowano grób i pomnik gdzie złożono ekshumowane po latach szczątki żołnierzy I i II Wojny Światowej oddając im należyty szacunek i pamięć, Święto Wojska Polskiego i uroczysta Msza Święta w intencji poległych żołnierzy odbywa się w tym miejscu.

O budowie Ołtarza Polowego, inicjatywie powstania, formalnościach, trudnościach i ich pokonywaniu opowiedział przed Mszą Świętą, licznie zebranym uczestnikom uroczystości, jej współorganizator, społecznik były prezes Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Koło Wodynie, Vice – prezes Klubu Honorowych Dawców Krwi „Pszczółka”  przy Urzędzie Gminy Wodynie i skoczek spadochronowy w XXVII Oddziale Związku Polskich Spadochroniarzy w Siedlcach – Zenon Kublik.

Podziękował za udział i zaangażowanie w budowie ołtarza wielu osobom prywatnym, mieszkańcom naszej gminy, którzy włączyli się aktywnie do jakże potrzebnej z moralnego i historycznego punktu widzenia inicjatywy. Sprzęt udostępnili i pracę wykonali: Sylwester Redosz, Marian Pietrasik, Jan Parobczy, Stanisław Soćko, Tomasz Soćko, Michał Kowalczyk, Andrzej Soćko, Przemysław Szostek, Michał Czarczyński, Adam Bogusz, Zbigniew Szczurek według projektu Andrzeja Jończyka. Przychylność dla naszej inicjatywy i uznanie dla tak dużego zaangażowania lokalnej społeczności w podjętym obywatelskim działaniu otrzymaliśmy od Wójta Gminy Wodynie Pana Wojciecha Klepackiego otrzymując równocześnie wsparcie finansowe naszej Gminy.  Swoją cegiełkę finansową dołożyli również Krzysztof Chodakowski i Marek Kamiński z braćmi. Złożył również podziękowanie wszystkim tym, których nie wymienił z Imienia i nazwiska.

Uroczystość obchodów Wojska Polskiego w Wodyniach 09 sierpnia 2026 roku rozpoczęła się podniesieniem na maszt stojący przy grobie -pomniku żołnierzy I i II Wojny Światowej, biało- czerwonej flagi przez poczet flagowy, którego skład stanowili żołnierze z 18 Dywizji Zmechanizowanej w Siedlcach. Oprawę obchodów tak ważnego dla nas święta narodowego uświetniła Kompania Honorowa 18 Dywizji Zmechanizowanej im. gen. broni Tadeusza Buka zwana „Żelazną Dywizją" w Siedlcach, której dowódca odczytał Apel Pamięci. Wymienił w nim miejsca i czas gdzie przez stulecia polski żołnierz bił się za „Naszą i Waszą Wolność" składając z miłości do Ojczyzny największą ofiarę, ofiarę własnej krwi.

W uroczystości brały też udział Poczty Sztandarowe Klubu Czerwonych Beretów z Siedlec, Ochotniczej Straży Pożarnej w Wodyniach, Ochotniczej Straży Pożarnej w Czajkowie i Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Oddziału Siedlce. Wzruszająca była homilia proboszcza ks. Krzysztofa Buczyńskiego, który w mocnych słowach przedstawił czym jest patriotyzm i obowiązek wobec Ojczyzny. Na czym polega obrona niepodległości i nierozerwalnie z nią związanych wartości, zwłaszcza wartości chrześcijańskich.  Miejmy nadzieję, że słowa kazania  pobudziły serca i umysły zgromadzonych, mimo upału, tak licznie wiernych.

Po oddaniu salwy honorowej, złożeniu w imieniu Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Wodyńskiej na płycie pomnika wiązanki kwiatów przez Ewę Osiak, jej wnuka Nikodema i Katarzynę Markiewicz podarowanej przez Pana Krzysztofa Komara właściciela Zakładu Pogrzebowego „Niebo” w Skórcu oraz zapaleniu zniczy przez przedstawicieli Klubu Czerwonych Beretów w Siedlcach obchody święta Wojska Polskiego, 86 rocznicy pokonania moskali pod Warszawą  dobiegły końca.

Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom tej uroczystości. Pragniemy również podziękować osobom zaangażowanym w jej organizację.

Uważamy, że we właściwy sposób uczczone zostało jakże ważnego dla nas wszystkich Święto Wojska Polskiego obchodzone 15 sierpnia, w rocznicę „Cudu nad Wisłą”, który zatrzymał sowiecką nawałnicę i utrzymał niepodległość Polski i Europy oraz bohaterstwo żołnierzy I i II wojny światowej spoczywających na naszym cmentarzu parafialnym.

Proponowany porządek obrad:

1. Otwarcie obrad.
2. Wybór prezydium Walnego Zebrania Członków: przewodniczącego i sekretarza.
3. Stwierdzenie przez przewodniczącego Walnego Zebrania Członków prawidłowości zwołania Zebrania i jego zdolność do podejmowania uchwał.
4. Przyjęcie porządku obrad.
5. Przedstawienie sprawozdania merytorycznego za 2025 rok – prezes Marian Pliszka.
6. Przedstawienie sprawozdania finansowego za 2025 rok – skarbnik Henryka Wysocka.
7. Sprawozdanie  Komisji Rewizyjnej za 2025 rok – przewodnicząca Komisji Krystyna Piwowarczyk.
8. Dyskusja o pracy Zarządu i Komisji Rewizyjnej.
9. Podjęcie uchwały zatwierdzającej sprawozdanie finansowe i uchwały zatwierdzającej sprawozdanie merytoryczne.
10. Ustalenie planu pracy na 2026 rok.
11. Wolne wnioski (składki członkowskie).
12. Zakończenie obrad.
13. „Zielone Świątki”.

Prosimy o potwierdzenie obecności i niezawodne przybycie.       

 ZARZĄD TPZW

Uroczystość upamiętniająca 83. rocznicę zrzutu Cichociemnych w Helenowie została zorganizowana 22 marca.

Żołnierze elitarnej jednostki Armii Krajowej szkoleni w Wielkiej Brytanii i przerzucani do walki z okupantem. To najkrótsze wyjaśnienie kim byli Cichociemni. Fakt „elitarności” podkreśla liczba: na teren okupowanej Ojczyzny zostało przetransportowanych w operacjach lotniczych tylko 316 żołnierzy (w tym 1 kobieta) z ponad 2400 kandydatów. Kurs szkoleniowy podporządkowany był potrzebom podziemnej Armii Krajowej i składał się m.in. z kursu walki wręcz, zaprawy dywersyjno-minerskiej, wywiadu, radiotelegrafistów czy spadochronowego.

Skok

Przerzut Cichociemnych odbywał się pod osłoną nocy na wcześniej wybrane i ustalone zrzutowisko. Tuż przed wylotem samolotu żołnierze w Polsce nasłuchiwali sygnału i przygotowywali placówkę odbiorczą. Wraz z Cichociemnymi dostarczane były zasobniki z bronią, amunicją czy pieniędzmi. Placówka odbiorcza organizowała adaptację skoczków w pobliskich gospodarstwach, a zrzucone materiały zabezpieczała i dysponowała zgodnie z jej przeznaczeniem.

Pole zrzutowe pomiędzy miejscowościami Wola Wodyńska i Helenów wykorzystane zostało dwukrotnie. Pierwszy raz o pseudonimie „Smok” w marcu 1943 r. przyjmując 2 Cichociemnych: por. Eugeniusza Chylińskiego ps. „Frez” i por. Zbigniewa Twardego ps. „Trzask” oraz 1 kuriera kpr. Aleksandra Olędzkiego ps. „Rab”, a także zasobniki z bronią, pieniędzmi (prawie pół miliona dolarów) i niezbędnym ekwipunkiem do walki z okupantem. Drugim razem pod pseudonimem „Kufel” w kwietniu 1944 r. zrzucone zostały zasobniki.

Cichociemni aklimatyzowali się w pobliskich gospodarstwach, aby następnie służyć Ojczyźnie swoim wyszkoleniem i wiedzą.

Smok

Cichociemni przetransportowani zostali samolotem Halifax DT-727 „K”  należącym do 138 Dywizjonu RAF. W skład załogi wchodzili:  pilot – F/S Karol Twardawa, pilot – F/S Tadeusz Żabicki, nawigator – F/L Józef Gryglewicz, mechanik pokładowy – Sgt. Stanisław Roehr. Samolot wystartował o godz. 17.50 z lotniska RAF Tempsford. Dowódcą operacji był F/L Józef Gryglewicz. Skoczkowie należeli do XXVIII ekipy.

W nocy ze środy na czwartek 24/25 marca 1943 r., w sezonie operacyjnym „Intonacja”, w operacji lotniczej „Cellar” do okupowanej Polski skoczyło dwóch Cichociemnych – żołnierzy Armii Krajowej w służbie specjalnej oraz kurier polityczny.

Frez

Eugeniusz Chyliński urodził się w 1915 roku w gm. Gostynin. Po skoku został przydzielony do pracy w Kedywie w Okręgu Wilno AK jako instruktor dywersji. Po wkroczeniu wojsk sowieckich został aresztowany i wywieziony na Syberię, z której wrócił dopiero w 1957 r. Pracował jako rachmistrz w nadleśnictwach, a następnie jako główny księgowy Stacji Hodowli Roślin pod Raciborzem. Zmarł w 1990 roku. Jego imieniem nazwana jest Branżowa Szkoła I stopnia nr 5 w Raciborzu. Jego biografię opisał Andrzej Tomczyk w książce pt. Cichociemny „Frez” (pisaliśmy już o niej na naszej stronie – można ją zakupić w Internecie lub u członków TPZW).

Trzask

Zbigniew Twardy urodził się w 1920 r. w Borysławiu na terenie dzisiejszej Ukrainy. Przydzielony został do pracy w Kedywie Okręgu Wołyń AK jako oficer operacyjny i komendant miasta Kowel oraz dowódca oddziałów partyzanckich w składzie 27. Dywizji Piechoty AK. Podczas walki został ranny w nogę i hospitalizowany w szpitalu w Chełmie, gdzie zmarł w 1944 r. w następstwie gangreny.

Rab

Aleksander Olędzki urodził się w 1920 r. w gminie Siemiatycze. Przydzielony został do ochrony Delegata Rządu na Kraj Jana Jankowskiego ps. „Sobol”. Szkolił żołnierzy na Lubelszczyźnie i brał udział w akcjach likwidacyjnych. Po wstąpieniu do Narodowych Sił Zbrojnych był dowódcą plutonu. W wyniku zdrady został aresztowany. Po kilku latach zwolniono go z więzienia. Pracował jako górnik i robotnik. Zmarł w 1999 r.

83 lata minęło…

Tegoroczna rocznica zrzutu Cichociemnych była doskonałą okazją do przypomnienia sobie o walce wielu pokoleń i o ofierze, jaką musieli złożyć na ołtarzu Ojczyzny. Przypomniał o tym ks. ppor. Bogumił Lempkowski podczas homilii w kościele parafialnym pw. św. Andrzeja Boboli w Rudzie Wolińskiej. Po Eucharystii Tomasz Znój odczytał Apel Poległych przybliżając zgromadzonym dowódców i żołnierzy walczących w obronie naszej małej Ojczyzny. Następnie wszyscy pojechaliśmy do Helenowa, gdzie przy pomniku zrzutowym harcerze ze Związku Harcerstwa Polskiego Hufiec Podlasie wystawili wartę honorową. Delegacje złożyły wieńce i znicze, a w Stowarzyszenie Thunder Indepedent odczytało zebranym biogramy Skoczków. W czasie całego przedsięwzięcia obecne były poczty sztandarowe: Koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Siedlcach, ZHP, Branżowej Szkoły I stopnia w Raciborzu oraz Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu Gminy Wodynie. Gośćmi honorowymi byli wychowankowie Zakładu Poprawczego, przy którym funkcjonuje Branżowa Szkoła I stopnia nr 5 im. por. cc Eugeniusza Chylińskiego e Raciborzu oraz Pani Barbara, córka „Freza”.

Dalsza część obchodów odbyła się w Gminnym Ośrodku Kultury. Program obejmował okolicznościowe wystąpienia oraz inscenizację słowno-muzyczną przygotowaną przez uczniów Zespołu Szkół w Wodyniach. Wójt Gminy Wodynie, Wojciech Klepacki, podziękował wszystkim osobom i instytucjom zaangażowanym w przygotowanie uroczystości, w tym pocztom sztandarowym OSP, szkołom, delegacji Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Wodyńskiej oraz mieszkańcom gminy. Obchody były wyrazem wspólnej pamięci i szacunku dla historii oraz bohaterów, którzy pozostali wierni Ojczyźnie.

Całość obchodów była inicjatywą Pani Katarzyny Markiewicz, której zaangażowanie oraz dbałość o pielęgnowanie pamięci historycznej przyczyniły się do godnego i poruszającego charakteru uroczystości. Dzięki jej pomysłowi i determinacji możliwe było wspólne uczczenie tej ważnej i bolesnej karty w dziejach naszej Ojczyzny. Przy dużym zaangażowaniu i pomocy pracowników Gminnego Ośrodka Kultury w Wodyniach i pracowników Urzędu Gminy Wodynie  wydana została  również okolicznościowa gazetka, rozdawana  przez członków Towarzystwa uczestnikom Mszy Świętej.   Pragniemy bardzo serdecznie podziękować wszystkim, którzy pomogli nam w uczczeniu oraz przypomnieniu tragicznych losów naszej powojennej historii, a także niezłomnego oporu społeczeństwa polskiego w walce z totalitarnym systemem komunistycznym — w walce o wolność, demokrację i prawa człowieka, które w systemach kultury zachodniej są zagwarantowane. Szczególne podziękowanie pragniemy skierować w stronę uczniów i ich opiekunów, którzy nie szczędząc wysiłku i poświęcenia czasu  uznali  pamięć o dniach Stanu Wojennego  za konieczną  lekcję historii w  budowaniu postaw patriotycznych młodego pokolenia. Pokolenia, które będzie również w swoim dorosłym życiu musiało zdać egzamin wypełniając obowiązek wobec Ojczyzny, jakikolwiek by on nie był.  

9 listopada 2025 roku Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Wodyńskiej, Wójt Gminy Wodynie, uczniowie Zespołu Szkół w Wodyniach, Ochotnicza Straż Pożarna i mieszkańcy Ziemi Wodyńskiej wzięli udział w uroczystej Mszy Świętej w intencji Ojczyzny. Msza Święta rozpoczęła się o godz. 11.20. Odprawiona została przez naszego proboszcza Krzysztofa Buczyńskiego, który z okazji obchodzonego święta wygłosił do zebranych homilię pełną sugestii i refleksji. Oprawę Mszy Świętej w Intencji Ojczyzny stanowiły poczty sztandarowe Ochotniczej Straży Pożarnej w Wodyniach z dowódcą Markiem Kulickim i Zespołu Szkół w Wodyniach pod opieką Pani Anny Kielak i Pani Stanisławy Urbanek. Młodzież szkolna przygotowała wzruszający, słowno-muzyczny program artystyczny, który wprowadził nas w atmosferę minionych lat pełną nadziei i wiary w odzyskanie niepodległości po latach rozbiorów. Po Mszy Świętej z udziałem Wójta Gminy Wodynie i przedstawicieli wodyńskiego samorządu udaliśmy się do podworskiego parku pod pomnik Żołnierzy Niezłomnych, gdzie wieniec w imieniu Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Wodyńskiej złożył przedstawiciel młodego pokolenia Wodyń Nikodem Piwko. Następnie w towarzystwie pocztów sztandarowych przeszliśmy pod pomnik – kopiec znajdujący się w centralnym miejscu Wodyń. Powstał on w latach 20-tych dwudziestego wieku z inicjatywy Wodyńskiego Koła Młodzieży dla upamiętnienia odzyskania przez Polskę niepodległości a także upamiętnienia nieznanych żołnierzy, którzy oddali życie w tej heroicznej walce. Pomnik –kopiec został uroczyście odsłonięty 30.V.1925 roku. Wieniec przy tym pomniku, w imieniu samorządu złożyli Wójt Gminy Wodynie Wojciech Klepacki i nauczyciele Zespołu Szkół w Wodyniach. Mieszkańcy zapalili znicze. Niepodległość i suwerenność nie są dane raz na zawsze. Sytuacja międzynarodowa na wschód od Polski powinna nam przypominać o tym, że o niepodległość trzeba dbać, a tym dbaniem jest między innymi właśnie budowa wspólnoty narodowej, poczucia, że jesteśmy razem także w obliczu zagrożeń. Główne obchody Święta Niepodległości w Gminie Wodynie zorganizowane zostały przez samorząd w Seroczynie 11 listopada 2025 roku.